Biblioteka promptów

Przewodnik po trudnym tekście – artykuł naukowy, rozdział, raport

Czytanie ze zrozumieniem trudnego tekstu: najpierw mapa i słowniczek, potem sedno, dowody i ograniczenia – oraz pytania, które sprawdzą, czy rozumiesz.

Prompt – 4 zmienne do uzupełnienia

Pomóż mi zrozumieć trudny tekst. Nie chcę samego streszczenia – chcę umieć o nim rozmawiać i ocenić, co z niego wynika.

Rodzaj tekstu (artykuł naukowy, rozdział podręcznika, raport): [RODZAJ TEKSTU]
Mój poziom wiedzy w tej dziedzinie: [MÓJ POZIOM]
Po co go czytam: [CEL CZYTANIA]
Tekst lub jego fragment:
<tekst>
[WKLEJ TEKST]
</tekst>

Opieraj się wyłącznie na wklejonym tekście. Gdy dodajesz wiedzę spoza niego – oznacz to „(spoza tekstu)”. Nie wymyślaj danych, cytatów ani źródeł.

Zrób:
1. Mapa tekstu: o co chodzi w jednym zdaniu, jakie pytanie stawia autor i jak zbudowany jest tekst (części i ich rola).
2. Słowniczek: 5–10 pojęć, bez których nie zrozumiem tekstu – każde wyjaśnione prostym językiem i z przykładem.
3. Sedno: główne tezy lub wyniki, a przy każdej – na czym autor ją opiera (dane, badanie, argument, przykład). Oddziel fakty od interpretacji autora.
4. Ograniczenia: czego tekst nie mówi, jakie są słabe punkty metody lub argumentacji, jakich wniosków NIE wolno z niego wyciągać.
5. Jak to się ma do mojego celu: co mogę wykorzystać i jak.
6. Sprawdzenie zrozumienia: 5 pytań otwartych o rosnącej trudności – zadawaj je po jednym, oceniaj moje odpowiedzi i poprawiaj tylko to, co błędne.

Pisz prosto, ale nie upraszczaj tak, żeby zmieniał się sens.

Kiedy użyć tego promptu

Gdy musisz przeczytać artykuł naukowy do pracy dyplomowej, trudny rozdział podręcznika przed egzaminem albo branżowy raport, o którym będzie dyskusja na spotkaniu – a po pierwszej stronie gubisz wątek. Prompt prowadzi przez tekst jak dobry wykładowca: najpierw mapa i słowniczek, potem tezy z dowodami i ograniczenia, a na końcu pytania, które sprawdzą, czy rozumiesz. Wszystko na podstawie wklejonego tekstu, z oznaczeniem wiedzy spoza niego.

Przykład

Przykładowe dane do uzupełnienia:

  • RODZAJ TEKSTU: artykuł naukowy z psychologii, ok. 12 stron
  • MÓJ POZIOM: studentka pedagogiki, nie znam statystyki
  • CEL CZYTANIA: muszę omówić wyniki w rozdziale teoretycznym pracy magisterskiej

Czego się spodziewać: Dostaniesz jednozdaniowe sedno artykułu, mapę części (wstęp, metoda, wyniki, dyskusja), słowniczek z pojęciami w rodzaju „istotność statystyczna”, „próba” czy „grupa kontrolna” wyjaśnionymi bez wzorów, listę wyników z informacją, na jakiej próbie i jakim badaniu się opierają, ograniczenia (np. mała próba studentów jednej uczelni, badanie korelacyjne, więc bez wniosków o przyczynach), wskazówki, jak opisać wyniki w pracy, oraz pierwsze pytanie sprawdzające.

Jak dopasować prompt do siebie

  • Długi tekst: wklejaj go częściami i proś o mapę po każdej, a na końcu o podsumowanie całości.
  • Praca w firmie: wpisz w celu „mam spotkanie o tym raporcie” i poproś o 3 pytania, które warto zadać na spotkaniu.
  • Tekst obcojęzyczny: dopisz, że tekst jest po angielsku, a wyjaśnienia i słowniczek mają być po polsku z angielskimi terminami w nawiasach.

Wskazówki

  • W Claude i ChatGPT możesz wgrać PDF zamiast wklejać tekst – sprawdź tylko, czy model widzi tabele i wykresy.
  • Cytaty do pracy zawsze sprawdzaj w oryginale – nie przepisuj ich z odpowiedzi AI.
  • Pytaj o ograniczenia nawet przy tekstach, z którymi się zgadzasz – to najczęściej sprawdzana umiejętność na seminarium.

Najczęstsze błędy

  • Poprzestanie na streszczeniu – bez słowniczka i ograniczeń trudno potem o tekście dyskutować.
  • Wklejanie tylko abstraktu i oczekiwanie analizy metody badania.

Co dalej – dopytaj model

Gdy dostaniesz odpowiedź, możesz pójść krok dalej tym poleceniem:

Na podstawie tego tekstu napisz akapit do mojej pracy, który poprawnie przedstawia wyniki i ich ograniczenia, z miejscem na przypis do oryginału. Oznacz zdania, które muszę sprawdzić w tekście.